****

Би зүгээр л явчихмаар байна энэ ертөнцөөс...
Бие чинь хүнийх болж,
Сэтгэл чинь намрын навчис шиг гандахаас урьтаж
Би зүгээр л явчихмаар байна энэ л орчлонгоос...
Санаа чинь алсад одож,
Хайр чинь ганцхан зуны цэцэг адил хагдрахаас өмнө
Би зүгээр л ... зүгээр л...
Ийм өчүүхэн бодолтойгоо бодохоор
Эрлэг там руу өөрийгөө элгээчихмээр байна ...

Өөртөө

Дэнж гоёсон эрхэмсэглэлд чинь би
Дэндүү ихээр татагдаад байна
Дагаад чамтай явчихаж болдоггүй
Даанчиг хатуу тавилангаа яалтай
Сохор зоосны ч үнэд хүрэхгүй
Солиотой энэ сэтгэлээ яалтай...
Гурван жил хүлээж чадсан юм
Гуравхан хоног тэсэх л хэрэгтэй!!!

Өнөөдөртөө уусаж шингэмээр байна

Би
Ертөнцийн харанхуйгаас тасарч
Ер бусын алсад одмоор байна
Ёрын муухай бодлуудаасаа салж
Ёроолгүй гүнд шумбамаар байна
Өнөө мараашийн тухай
Өчүүхэн бодлуудаасаа салаад
Өнө мөнхөд мартагдаад
Өнөөдөртөө уусаж шингэмээр байна

*******

Намайг зүгээр л байхгүй гээд бодчих
Навчинд ч юм уу цэцгэнд ч юм уу шингэсэн гээд бодчих
Энэ хорвоод огт ирээгүй гээд бодчих
Эрхлэж туниж байсан тэр төрх минь зүгээр л зураг байсан гээд бодчих
Намайг энд огтхон ч байгаагүй ээ гээд л бодчих

******

Хэн ч биш гэж бодож байсан тэр залуугийн зүүдэнд би айлчилж
Хэтэрхий их санаж байна гэж зүрхний үгээ илгээж
Хачин их хайртайдаа гэж бодож байсан тэр залуугаас харин сураг алга
Хамаг л зүрх сэтгэлээ түүнд харамгүй зориулан харуулдсан ч
Хормын төдийд миний тухай бодлоо гэсэн зурвас ч алга аа

бид учирах л болно ооо

Бороо асгарана, бодол хөврөнө
Дусал дуслаар асгарах энэ л бороон дуслууд
Дугираг сартай ханисан миний сэтгэлээр наадна
Халгин шаагин орох энэ л бороон дуслууд
Харьд удсан сэтгэлийн минь хат чанарыг шалгана
Уйлахгүйдээ би яасан ч уйлахгүй
Усан бороо чамтай ханисаж би уйлахгүй
Уйт шөнийн дараа өглөө болж л таараа
Урсах борооны дараа наран мандах л болно
Учирах тавилан байвал бид учирах л болно ооо

Тэнэглэлд минь хэмжээ хязгаар бий гэж үү

Тэнэглэлд минь хэмжээ хязгаар бий гэж үү
Тэвэрт чинь намайг багтаах зай бийсэн билүү
Санан догдлох сэтгэлд минь саад хориг бийсэн билүү
Сайхан чиний минь сэтгэлд харин....
Больё доо больё ингээд л больчихоё
Бодол сэтгэлээ чилээхээ больё
Цаг үргэлж бодохоо ч больчихоё
Цамцны чинь үнэрийг сэтгэлээсээ арччихая
Уулзана даа гэж мөрөөдөхөө ч больчихоё
Уруулын чинь хээг биенээсээ арччихая
Догдлон байж хүлээхээ ч больчихоё
Дүр төрхийг чинь зүүдэндээ булшилчихая

Би угаасаа гэртээ байна аа

Амьдралын сайхан, муухай
Аль алиныг нь хийж үзлээ
Аль нь ч надад аз жаргал,
Алдаа оноог өгч чадсангүй ээ
Аймаар байна би өөрөө өөрөөсөө
Шунаг тачаал, галзуу янаглалд минь
Татагдсан бол намайг уучлаа
Тэр чинь цаг зуурынх байлаа
Шудрага үг, хэцүү аашинд минь
Гомдсон бол намайг өршөө
Энэ чинь харин бодит амьдрал байлаа
Чамд харин сонголт бий
Гэртээ харь даа залуу минь
Надад харин харамсал алга аа
Би угаасаа гэртээ байна аа