Хяслант шөнө

Өрөөнд анир чимээгүй
Өөдөөс минь хэн ч ширтэхгүй
Өөрөө өөртэйгөө ярилцан суух
Өөрөөс минь өөр хэн ч үгүй
Тасалгаанд таг харанхуй
Танил дуугаар хэн ч аргадахгүй
Тархи толгойтоогоо өрсөлдөн тэмцэх
Таагүй сэрлээс өөр зовлонгүй
Хөнжилд хөв хүйтэн
Халуун цээжиндээ хэн ч тэврэхгүй
Хамаг биеээ хураан хэвтэх
Хүмүүн биенээс өөр ханьгүй
Сэтгэл алсын алсад
Сэрэл мэдрэмж дээд цэгт
Шунал тачаал гал халуун
Шуламын хяслант Шөнө чи дахиад л ...

Зүгээр л

Тэнд хэн ч алга
Тэсгэм хүйтэн
Тэгсэн ч би тийшээ л явмаар
Тэгээд мөс шиг хөлдмөөр
Энд бүгд байна
Энхрийлэл халамж
Ээх нар
Гэсэн ч би энд тогтож сууж чадахгүй нь
Эргээд алхмаар
Эргэж хармааргүй
Энд бас юу ч алга
Гэхдээ би
Ингээд л суугаад баймаар
Ихэр татан уйлмаар
Ичихээ мэдэхгүй инээмээр
Ингээд л ингээд л..... яг л ингээд
Энд би ч бас алга...
Хайгаад хэрэггүй ээ
Хайлан одсоон
Үгүйлэх хэрэггүй
Үнэнд шингэсэн...
Үгүй ээ !
Зүгээр л
Байгаа байхгүй хоёрын завсарт
Байгаа олохгүй будилж төөрсөн...

Ингэхэд би ер нь хэн юм бэ

Зүлгэн дээр гэрээ бариагүй ч
Зүгээр л мөрөөрөө амьдарч явахад
Зүггүй дурлал чи намайг юунд
Зүүгээр шивэх шиг ингэж тарчилгана вэ
Чиний зааснаар дурлалд тэмүүлж
Чихэр шиг үгийг бялууртал хүртчихээд
Чимхийн төдий ч баясал амссангүй
Чи ингэхэд хэн юм бэ
Ингэхэд би ер нь хэн юм бэ
Ирээч гэсэн дурлалаа үүднээсээ буцаачихаад
Итгэл сэтгэлийг нь мөнгөөр хэмжчихээд
Эрээгүй аашилж, эдэнд шуналтсан
Ингэхэд нээрээ би хэн бэ
Дурлаач гэж өөрөө гуйчихаад
Дуу хүртэл зориулж дуулчихаад
Дундуурхан байна гэж сэтгэлээ зэмлээд
Дураараан аашлаж, өнгөнд шунасан
Ингэхэд нээрээ би хэн бэ
Хайрлаач гэж өөрөөн гуйчихаад
Хаалгаан дэлгэхэд чинь дайрч орчихоод
Хамаг бүхнийг чинь уудалж онгиччихоод
Хаяаад явахдаа харуусал тээгээгүй
Ингэхэд би нээрээ хэн гээч вэ

Дурлалд хөлчүүрсэн зүрхийг минь
Дураараан та нар сийчэцгээ
Дараа нь харин эдгээхэд
Дэндүү оройтсон байх вий
Хайранд халуурсан сэтгэлийг минь
Ханатлаа та нар элдэвлэ
Харин дараа нь харамсахад чинь
Хэтэрхий оройтсон байх вий
Шоол... элдэвлэ... сийч...
Согтуу энэхэн биеийг минь
Солиортлоо дараа нь дурлахад чинь
Шуламын бүжиг бүжинэ би
Галзууртлаа надад дурлахад чинь
Ганцхан л үг хэлнэ би
Хожимджээ...

Хайртай гэдэг үгийг чи надад мянган удаа хэлсэн
Харин хайрлаж чадаагүй
Хайргүй гэдэг үгийг би чамд зуун удаа хэлсэн
Харин дараа нь хайрласан
Эсрэг тэсрэгийн хуулиар ингэж чи бидэн учирсан
Эцэст нь харин таталцлын хууль
Энэхэн биесэд минь үйлчилэхээ больсон
Хайртай гэж би өөртөө мянгантаа шивнэсэн
Халуун сэтгэл минь тэгээд мөс болон хөлдсөн
Хайртай... хайргүй ... хувирч одсон, улирч одсон
Хүний амьдрал аа гэж!!!???

Галзууртлаа чамд дурласны
Гавьяа нь энэ байна
Гараа нааш нь
Үхтлээ чамд дурласны
Үлдэгдэл нь энэ байна
Үнэнд сөгд
Энэ бол чиний
Эхлэл болоод төгсгөл
Энэ бол миний
Төгсгөл болоод эхлэл

Би хайрлахыг хүссэн
Бүх л сэтгэлээрээ үнэнч байж чамайг хүлээсэн
Би итгэхийг хүссэн
Бүлээн зүрхээ шатаан байж чамайг харуулдсан
Би учрахыг хүссэн
Бүрэг зангаа хорин байж чамд тэмүүлсэн
Би чамаас бүгдийг хүссэн
Эцэст нь харин юу ч үгүй
Итгэл ч үгүй
Сэтгэл ч үгүй
Зүрх ч үгүй....
Ийм нэгэн сүг болсон